18 مه 2025 - طبق تحقیقاتی که در Heart Failure 2025، یک کنگره علمی انجمن قلب و عروق اروپا (ESC) ارائه شد، نسبت دور کمر به قد، بروز نارسایی قلبی را پیش ‌بینی می ‌کند.

چاقی، بخش قابل توجهی از بیماران مبتلا به نارسایی قلبی (HF) را تحت تأثیر قرار می ‌دهد و گزارش شده است که با افزایش شاخص توده بدنی (BMI)، خطر نارسایی قلبی افزایش می ‌یابد. دکتر امرا جوجیچ، مجری این مطالعه از دانشگاه لوند در مالموی سوئد، در توضیح این که چرا تجزیه و تحلیل فعلی انجام شده است، گفت: «شاخص توده بدنی (BMI) رایج ‌ترین معیار چاقی است، اما تحت تأثیر عواملی مانند جنسیت و قومیت قرار می ‌گیرد و توزیع چربی بدن را در نظر نمی ‌گیرد، اما نسبت دور کمر به قد(WtHR)  معیار قوی‌ تری برای چربی مرکزی، رسوب مضر چربی در اطراف اندام ‌های احشایی است. علاوه بر این، در حالی که BMI با نتایج متناقض خوب برای نارسایی قلبی با BMI بالا مرتبط است، این تناقض در مورد WtHR مشاهده نمی ‌شود. ما این تجزیه و تحلیل را برای بررسی رابطه بین WtHR و ایجاد نارسایی قلبی انجام دادیم».

جمعیت مورد مطالعه شامل ۱۷۹۲شرکت‌ کننده از پروژه پیشگیری مالمو بود. شرکت ‌کنندگان در ابتدا ۴۵ تا ۷۳سال سن داشتند و به گونه ‌ای انتخاب شدند که تقریباً یک سوم آنها سطح قند خون طبیعی، یک سوم اختلال قند خون ناشتا و یک سوم دیابت داشتند. همه ی شرکت ‌کنندگان به صورت آینده ‌نگر برای بروز نارسایی قلبی پیگیری شدند.میانگین سنی جمعیت مورد مطالعه ۶۷سال بود و ۲۹ درصد ازآنها زن بودند. میانه WtHR برابر با ۰.۵۷بود (دامنه بین چارکی، ۰.۵۲-۰.۶۱).

دکتر جان مولوین، یکی از نویسندگان این مطالعه، از دانشگاه لوند و بیمارستان دانشگاه مالمو، گفت: در طول پیگیری با میانه ۱۲.۶سال، ۱۳۲مورد نارسایی قلبی رخ داد. WtHR بالاتر با افزایش قابل توجه خطر بروز نارسایی قلبی( HRیا نسبت خطربه ازای هر یک افزایش انحراف معیار ۱.۳۴؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۱.۱۲-۱.۶۱؛  p=۰.۰۰۱)، مستقل از عوامل مخدوش‌ کننده، مرتبط بود. هنگامی که افراد بر اساس چارک هایWtHR  طبقه ‌بندی شدند، خطر نارسایی قلبی در افرادی که بالاترین مقادیرWtHR (میانگین ۰.۶۵) را داشتند، در مقایسه با افراد در سه چارک دیگر، به طور قابل توجهی بالاتر بود(HR=2.71؛ بازه ی اطمینان ۹۵ درصد:۱.۶۴-۴.۴۸؛۰.۰۰۱p<). میانه WtHR در تجزیه و تحلیل ما به طور قابل توجهی بالاتر از 0.5، حد آستانه افزایش خطر ابتلا به بیماری ‌های قلبی عروقی، بود. داشتن دور کمری کمتر از نصف قد، ایده‌ آل است.

او نتیجه گیری کرد که « WtHR پیش ‌بینی ‌کننده قابل توجهی برای بروز نارسایی قلبی است و نتایج ما نشان می ‌دهد که WtHR ممکن است معیار بهتری نسبت به BMI برای شناسایی بیماران مبتلا به نارسایی قلبی باشد که می ‌توانند از درمان ‌های چاقی بهره‌ مند شوند. گام بعدی ما بررسی این موضوع است که آیا WtHR، بروز نارسایی قلبی عروقی و همچنین سایر اختلالات قلبی عروقی را در یک گروه بزرگتر پیش ‌بینی می‌کند یا خیر».

منبع:

https://www.news-medical.net/news/20250518/Waist-to-height-ratio-emerges-as-strong-predictor-of-heart-failure-risk.aspx